Kan je het in een paar zinnen vertellen?

Voor Jeroen Stout is de logline het belangrijkste onderdeel van een pitch: probeer in drie zinnen uit te leggen waar het verhaal over gaat, wie de personages zijn en welke ontwikkeling erin zit. Dat is belangrijk omdat het de eerste indruk bepaalt. En als die eerste indruk niet overtuigt, is het achteraf heel moeilijk om alsnog overtuigd te raken.

Marvin Jacobs noemt hetzelfde principe “de belofte aan de luisteraar”: waarom moet iemand precies op de playknop drukken? Welke vraag gaan we beantwoorden, welk verhaal gaan we onthullen?

Een tip die daarbij hielp: een vraag stellen in je logline werkt vaak goed, omdat een vraag automatisch beweging suggereert van vraag naar antwoord.

Ken de partij aan wie je pitcht

Hetzelfde idee kan bij de ene partij prima landen en bij de andere volledig misplaatst zijn. Marvin: probeer heel goed te bedenken waar de behoefte ligt en wat de meetlat is waarlangs jouw voorstel gelegd gaat worden. Concreet advies: zoek voordat je pitcht eventueel al contact (bellen of mailen). Zo kan je al naar de verwachtingen peilen én weten ze al wie je bent.

Is je verhaal urgent?

Volgens Marvin moet je urgentie niet verwarren met actualiteiten. Urgentie gaat over de vraag of er een noodzaak is om dít verhaal nu te vertellen. Biedt het een nieuw perspectief? Horen we iets wat we nog niet eerder hoorden?

Daaraan gekoppeld: de luisteraar moet er iets van meenemen. Dat kan een nieuw perspectief zijn, maar evengoed pure entertainment. Marvin: “Als er aan het eind niets veranderd is in het hoofd van de luisteraar, is het “een half uur of drie kwartier van je leven wat je ook anders had kunnen besteden.”

Beantwoord de vraag “waarom jij?”

Een terugkerende, soms ongemakkelijke vraag: waarom moet specifiek jij dit verhaal vertellen? Felicia legt uit dat dit belangrijk is omdat jij als podcastmaker zelf de verteller bent. “Je gaat er toch iets van jezelf instoppen. Als jij heel afstandelijk naar je onderwerp kijkt, ga je niet de luisteraar meekrijgen.”

Jeroen plaatst daar wel een kanttekening bij: de vraag “waarom jij” mag er niet toe leiden dat mensen alleen nog maar over hun eigen kleine wereld durven te vertellen. Soms is de betere vraag: waarom vind jij het belangrijk dat dit nu gemaakt wordt (zie ook: urgentie!).

Houd het beknopt

Een voorstel van twintig of dertig pagina’s, waarin alles erin gepropt wordt uit angst iets te missen, komt eerder onzeker over. Het suggereert dat iemand geen keuzes durft te maken. En als je in de voorbereidingsfase al geen keuzes kunt maken, is de vraag of je dat straks met bergen ruwe opnames wel kan.

Wat te doen na een afwijzing

Tot slot: blijf na een afwijzing niet hangen in frustratie. Als iemand de moeite heeft genomen jouw pitch te lezen of aan te horen, is dat op zich al een compliment. Ook feedback waar je het niet mee eens bent, kan een argument bevatten waarmee je verder kunt. De boosheid van afwijzingen hielp Pleuni zelfs om tot een sterke, beknopte pitch te komen waar uiteindelijk toch een podcast van is gekomen.